و باران سخت می بارد در یک شب سرد پاییزی.
این آغازی دیگر است و این منم،
گمشده در مه،
ستاره ای سرگردان در کهکشانی بی انتها،
فرو رفته در قعر اقیانوسی عمیق و تاریک.
من گم شده ام.
من در دنیای متروک تنهایی خود،
که تاریک ترین شب ها و ابری ترین روزها را دارد،
و باد زیر آوار غروب کوچه هایش را دلتنگ می نوازد گم شده ام.
آری من گم شده ام... .
کلاغ پر؟
نه
کلاغ را بگذاریم برای آخر
نگاهت پر
خاطره ات پر
صدایت پر
کلاغ پر؟
نه کلاغ را بگذاریم برای آخر
نگاهت پر
نگاهش پر
من هم پر
تو مانده ای و کلاغ پر ...!
